معمولاً در پايان کشت و کشتار گروهی از دشمنان به مافوق آن‌ها برمی‌خوريد و اينجاست که يک دوئل تماشایی انتظارتان را می‌کشد. ری يا توماس؟ فرقی ندارد. با هر شخصيتی که مرحله را تا رسيدن به دوئل پشت سر گذاشته‌ايد، می‌توانيد اين کار را انجام دهيد. دوربين پشت و کنار پهلو شخصيت قرار می‌گيرد. دشمن که روبرو شما ايستاده جابجا می‌شود و اگر موضع خود را تغيير ندهيد، از تيررستان خارج می‌شود. علاوه بر اين تا زمانی که زنگ به صدا درآيد بايد دستتان را با جابجایی ماوس نزديک اسلحه نگه داريد و درست پس از شنيدن صدا و رفتن نشانه بر روی بدن دشمن شليک کنيد. هرچه پيش می‌رويد اين دوئل‌ها سخت‌تر می‌شوند و دشمن سريعتر دست به اسلحه می‌برد. گيم پلی بازی، مخصوصاً تيراندازی کردن در آن لذت بسياری دارد. نمی‌توان ايراد خاصی بر فقدان تنوع گرفت، زيرا واضح است در اين مورد تيم سازنده نهايت سعی خود را کرده است. گيم پلی ساده و روان است؛ ولی بدليل هوش مصنوعی ضعيف که تاثير بسزایی بر کيفيت گذاشته، از يک بازی بی نقص فاصله گرفته. امروزه بازی‌های اول شخص تراز اول کم نيستند و غرق در خون بهترين در ميان هم نوعانش(بازی‌های وسترن) است.

بخش چند نفره خلاقانه طراحی شده است. بيشتر حالات مبتنی بر کار گروهيست و در نقشه‌های بزرگ بازی چندين هدف وجود دارد. هر کاراکتر دارای يک کلاس جداگانه است و خصوصيات متفاوتی از ديگران دارد. يک سوی نقشه گروه Lawmen يا مامورين قانون قرار می‌گيرند و در سوی ديگر، Outlaws يا قانون شکنان. برای حفظ تعادل و برابری پس از پايان هر مسابقه، تيم‌ها جابجا می‌شوند. بيان اين نکته هم جالب است که طراحی نقشه‌ها الهام گرفته از فيلم‌های وسترن معروف است. اگر از کمبودها و مشکلات فنی اين بخش مثل عدم وجود نرم افزار ضد تقلب و عدم توانایی ساخت سرور اختصاصی بگذريم، غرق در خون از بخش چند نفره نسبتاً خوبی برخوردار است.

اکنون نه سال از ساخت Chrome Engine، ساخته Techland می‌گذرد. از چهارمين نسخه اين موتور در توليد غرق در خون استفاده شده و از اين حيث، نسبت به بازی اول پيشرفت قابل ملاحظه‌ای را شاهد هستيم. طراحی محيط‌های کوهستانی، جنگلی و شهرک‌ها عالی هستند. مهمترين نکته شايان دقت، تنوع گياهی مثال زدنی بازيست. همه چيز طبيعی به نظر می‌رسد. آبشار، رودخانه، درختان بلند قامت، بوته‌ها همراه با صداگذاری خوب بازی، يک طبيعت جاندار و واقع گرايانه را رقم زده است. انتخاب بجا و دقيق رنگ‌ها با قراردادن مدل‌ها در مکان‌های مناسب، نشانگر وجود طراحان کاربلد در ميان سازندگان بازيست. حالات چهره شخصيت‌ها به خوبی تغيير می‌کند و مدل دشمنان به اندازه‌های افراد اصلی دارای جزئيات زياديست. انيميشن‌ها بسيار زيبا و موشن کپچر به بهترين نحو انجام شده. البته نمی‌توان بازی را از نظر بصری کامل خواند. اشکالات گرافيکی در برخی موارد به چشم می‌آيد و بافت‌ها از نظر کيفيت يکدست نيستند. برخی مدل‌ها با بافت‌های بی کيفيتی پوشيده شده‌اند که با نزديک شدن دوربين، به چشم می‌آيند. در طول مبارزه با دشمنان نيز به دفعات، چهره‌های تکراری مشاهده خواهيد کرد. سيستم ذرات بسيار خوب موجب شده انفجارها و تخريب‌پذيری بيننده را به وجد آورد. در کنار اين نکات مثبت ظاهری، با يک سيستم متوسط می‌توان نرخ فريم خوبی از بازی گرفت که نکته قابل توجهيست. در رابطه با گرافيک به نکات بيشماری می‌توان اشاره کرد که از حوصله مطلب خارج است و به اختصار به مهمترين‌هايشان اشاره کرديم.

ريتم تند موسيقی در اوج درگيری، هيجان قرار گيری در شرايط حساس را بالا برده است. همچنين هر موسيقی در شرايط مناسب خود پخش می‌شود و حس انجام يک بازی با تم وسترن را بخوبی القا می‌کند. صداگذاری شخصيت‌ها اگر بگوييم فاصله اندکی با کارهای هاليوودی دارد، بی‌راه نگفته‌ايم! صدای هر شخصيت مطابق با خصوصيات چهره اوست و صداپيشگان به خوبی توانسته‌اند احساس هر شخصيت را با صدايش منتقل کنند. پيچيدن صدا در کوهستان، صدای اسلحه‌ها و جلوه‌های صوتی همگی عالی هستند. البته استفاده از الفاظ زشت و برخی گفتگوها ممکن است باعث رنجش شما شود.

بخش تک‌نفره به سرعت تمام می‌شود و کوتاه است. از آن مهم‌تر، با توجه به ويژگی‌های غرق در خون مانند وجود دو شخصيت قابل بازی، می‌بايست حالت co-op(مشارکتی) در بازی گنجانده می‌شد. همچنين برخلاف بازی اول، ويرايشگر نقشه برای ساخت ماد در اين نسخه وجود ندارد. اما محتوا و ارزش کلی محصول بالاست. بخش چند نفره، محتواهای بازشدنی، داستان عميق، در کنار طراحی خوب رابط کاربری، نشانگر اين ارزش است. حتی اگر از بازی اول خوشتان نيامده باشد، با تغييراتی که در ندای خوارز: غرق در خون ايجاد شده، حتماً از ساعاتی که به انجامش می‌پردازيد لذت خواهيد برد.